İki çocuklu bir aile gezintiye çıkarlar. Çocuklardan biri yorulur ve babasından kendisini kucağına almasını ister. Baba da yorgun olduğunu söyler. Çocuk ağlamaya başlar.

Baba da tek kelime söylemeden ağaçtan bir dal keser, dalı bıçakla düzeltir ve oğluna verir. “Al oğlum! Sana güzel bir at!” der.

Çocuk sevinçle ata biner ve sıçrayıp, ata vurarak evin yolunu tutar. Baba gülerek kızına döner ve der ki: “İşte hayat budur kızım!

Bazen zihnen veya bedenen kendini çok yorgun hissedeceksin. İşte o zaman kendine değnekten bir at bul ve neşeyle yoluna devam et. Bu at bir arkadaş, bir kitap, bir çiçek, bir çocuğun tebessümü olabilir!”

Etrafa bakıp da böyle bir atı arayan herkes bulabilir. Şunu daima hatırlayınız ki, hayatın ne kadar zor olduğunu düşünürseniz, hayat bir o kadar imkansızlaşır...!

böle yazıları okuyunca evet haklılar diyorum...

ama öle durumla karşılaşıp pes etme sınırına gelince bunalrı hiç hatırlayamıyorum..

çok güsel bi paylaşımdı emegine saglık bilirkişi........

Teşekkür Ederim asya sendende paylaşımlar bekliyoruz...!

yaff ben paylaşılanlara teş etsem yetmes mii:)):

yeter oda yeter gelmen YETER canın sağolsun...!

sen saol:)

bende sizlerin yazdıklarını okuyum olmazmı hazır yazılmış olanları ellerinesağlık

Olur tabi arkadaşlar yorumlarınızda yeter ama biryerde hoşunuza giden bir şey gördüğünüzde onu bizimle paylaşırsanız seviniriz sağolun...!

paylaşım için teşekkürler...

Bugün tekrar hatırlamam gereken en güzel bilgiydi.Teşekkürler.

güzeldii süper paylaşım tsk yazan ve tekrar hatırlatan a

hatırlananlar hatırı sayılanlardır...

güzel paylaşım
teşekkürler

paylaşım için tşk...