1-açık ve anlaşılır bir şekilde muhatabın seviyesine göre konuşulmalı,gerektiğinde önemli görülen ifadeler tekrar edilmelidir
2-bağırıp çağırmak suretiyle yüksek sesle konuşulmamalıdır
3-bilgiçlik taslama ve kendini başkalarına üstün gösterme niyetiyleyapmacık konuşmalarda bulunmak veya insanların anlayamadıları kelimelerle onlara hitap etmek şiddetle yasaklanmıştır
4-iki kişinin,yanlarında bulunan üçüncü kişiyi dışlayarak aralarında fısıldaşmaları yasaklanmıştır
5-bir mecliste herhangi bir konu görüşülüyor ise veya cevaplandırılmak üzere bir soru sorulmuşsa,ilk söz hakkı meclisin büyüğüne aittir
6-az ve öz konuşmalı,lüzumsuz tafsilattan kaçınmalıdır
7-kişinin helal mi haram mı,güzel mi çirkin mi,hayır mı şer mi henüz tam olarak kestiremediği bir sözü söylemeside konuşma adabına aykırıdır
8-ikili ilişkilerde insanı müşgül duruma sokacak anlamsız sözlerden kaçınmak,dostlukların devamı açısından fevkalade ehemmiyeti haizdir
9-mümin her halukarda doğruyu konuşmalı,yalan söz ve yalan haberden şiddetle sakınmalıdır
10-gelecekle ilgili konuşurken ‘inşallah’ demek,konuşma ile alakalı bir diğer edeb kaidesidir.kulun cüzi iradesi herhangi bir şeyin olması için kafi bir sebep değldir.önemli olan ALLAH ın dilemesidir.zira istikbale ait birşey dilerken’inşallah’ demek,ALLAHın iradesinin farkında olmak ve onun irsdesinin üstünde bir irade tanımamak demektir
